Bitwa pod Czarnym Ostrowem historio.pl 850xBitwy Historia Polski Newsy Wojsko i konflikty 

Bitwa pod Czarnym Ostrowem

bitwa pod Czarnym Ostrowem

Bitwa pod Czarnym Ostrowem miała miejsce 20 lipca 1657 roku w czasie w którym trwała druga wojna północna. Armia składająca się z wojsk polskich, litewskich i tatarskich dowódcą której był Stefan Czarniecki. Połączona z siłami Armii Koronnej pod dowództwem hetmanów koronnych, wielkiego Stanisława Potockiego i polnego Jerzego Lubomirskiego. Naprzeciw tej potędze do walki stanął Jerzyk II Rakoczy który dowodził wojskom siedmiogrodzkim.

strony walczące w bitwie.

W trakcie trwania II wojny północnej znanej jako potop szwedzki doszło do dużej potyczki wojsk Siedmiogrodu z armią Rzeczpospolitej i sojuszników. Starcie militarne znane dziś jako bitwa pod Czarnym Ostrowem. W tej bitwie udział wzięło łącznie około 70 000 żołnierzy! Po stronie Rzeczpospolitej armia liczyła około 30 000 wojska po stronie wojsk siedmiogrodzkich znajdowało się około 40 000 żołnierzy.

Znajdujący się w trudnej sytuacji Rakoczy wysłał swego posła błagając o pokój. Czarniecki zażądał by Rakoczy skapitulował tak zakończono rozmowy. Hetmani byli bardziej skłonni do ugody, jednak Czarniecki i jego żołnierze chcieli decydującej bitwy, chcąc zniszczyć wroga i szanse by zdobyć drogocenne łupy.

20 lipca pod Czarnym Ostrowem straż przednia polska pobiła straż siedmiogrodzką i urwała część taboru. Rakoczy zdecydował się porzucić tabory i ruszył 21 lipca do Międzybórza, gdzie rozpoczął negocjacje. Sprzeciwił się im Czarniecki próbując skierować swoją dywizję do boju, czemu zdecydowanie przeciwstawił się Potocki. W rezultacie 23 lipca 1657 zawarto układ pokojowy.

straty

W bitwie zwycięstwo odniosły wojska Rzeczpospolitej wspieranej przez sojuszników Tatarskich i Litewskich. Wojska Siedmiogrodu poniosły wielkie straty w postaci wielu tysięcy zabitych i rannych. W konsekwencji kapitulacji Rakoczy złożył deklarację zerwania sojuszu ze Szwecją a także, usunąć swoje oddziały z okupowanych przez niego miast Krakowa a także Brześcia Litewskiego. Poddanie się wiązało się także z reparacją wojenną na mocy której Siedmiogród zobowiązany był do zapłaty 1 milion złotych dla żołnierzy armii polskiej oraz 2 miliony złotych dla dowódców armii polskiej.

cierpieli za błędy do końca

Po zapłaceniu okupu Rakoczy wracając napotkał nieszczęśliwie idącą Polsce z pomocą armię tatarską. Tatarzy wiedząc o kapitulacji i warunkach pokoju zaatakowali wojska Rakoczego i tak już pobita armia Siedmiogrodu nie zdołała odeprzeć tatarów. Wojska krymskie 31 lipca przejęły obóz w Trembowli w którym Rakoczy stacjonował.

Tatarzy do niewoli wzięli prawie całą armię Rakoczego, w walce zginęło 500 żołnierzy jako jeńców wzięto 11 000 żołnierzy siedmiogrodzkich. Rakoczy nie tracąc ducha zdołał wraz z resztką swoich wojsk uciekł z niewoli tatarskiej docierając do swego księstwa. Niestety natychmiast z tronu został zrzucony przez swego wasalnego pana sułtana mehmeda IV.

zobacz też:

Leave a Comment