Czarownice ostatni proces w Europie

Czarownice spalone na stosie  – ostatni proces w Europie

Doruchów – wieś położona na południu wielkopolski, przez niektórych nazywany “polski Salem” wszystko dlatego że palono tu czarownice. Właśnie w tej miejscowości odbył się ostatni w Polsce proces kobiet podejrzanych o uprawianie magii i używanie czarów skierowanych przeciwko ludziom.

Wydarzenie to miało miejsce około 1775 roku. Właściciel wsi wytoczył proces przeciwko 14 kobietom oskarżając je o uprawianie czarów. Jak się potem okazało skazał je na śmierć na stosie, w miejscu zwanym “więzieniem czarownic” na małej wysepce otoczonej fosą.

Czary, magia czy zabobon..

Do tych radykalnych działań niewątpliwe skłoniła go dziwna sytuacja. Żonie dziedzica wsi doskwierał ból palca, do tego jej włosy splotły się w kołtun na głowie. Pomimo wielu usilnych prób leczenia dolegliwości kobiety nie było żadnych efektów i nikt nie potrafił wyjaśnić przyczyn objawów tajemniczej choroby. Diagnozę postawiła dopiero mieszkanka sąsiedniej wsi. Nacodzień zajmowała się leczeniem. Postawiła diagnozę ponieważ przekonana była że do jej cierpienia doprowadziły czarownice.

Szybko ustalono kim były owe czarownice. Pochodziły z Doruchowa oraz z sąsiednich miejscowości. Wszystkie te kobiety stosunkowo często spotykały się tzw. Łysej Górze.  Weryfikacja czy dana kobieta była w rzeczywistości wiedźmą wyglądała groteskowo. Opuszczano wiedźmę na sznurze do wody. Zanurzona w wodzie ubrana w szeroką spódnice nasączoną wodą nie pozwalały jej utonąć. Gdy zebrano dowody świadczące przeciw kobietom zaczął się ich koszmar. Przetrzymywane były w pozycji klęczącej w beczkach ze związanymi rękami i nogami. Więzione były w ten sposób do samego procesu. W którym “sąd” uznał je winnymi i skazał na śmierć poprzez spalenie.

Ciemnogród…

Do wykonania egzekucji na skazanych sprowadzono zakonników, sędziów oraz zwykłych katów. Kobiety poddawane były okropnym torturom podczas których kilka straciło życie z wycieńczenia nie doczekując wyroku. Przed egzekucją przywieziono je wozami a następnie podzielono na żywe i martwe. Zmarłym odcinano głowę, a żywymi zajęli się zakonnicy, następnie położone zostały twarzą do ziemi i przykryte ogromnymi balami. Po ułożeniu ogromnego stosu spalone zostały żywcem, jak wspominają opowiadania mieszkańców gdy ogień się rozpalił przez chwilę wydobywały się z niego nieludzkie jęki i wrzaski, oraz błagania o pomoc, po chwili zapadła cisza.

Spośród całej lokalnej społeczności tylko ksiądz proboszcz Józef Możdzanowski usiłował pomóc kobietom. Wyruszył on w tej sprawie do samego króla Polski Stanisława Augusta błagać go o wsparcie. Niestety, kapelan mimo szczerych chęci nie zdążył przybyć z pomocą na czas, jego podróż trwała długo a egzekucja przeprowadzona została w błyskawicznym tempie. Mimo że był jedyną osobą która przeciwstawiła się irracjonalnym oskarżeniom to i tak proboszcz winił siebie że nie zdołał uratować niewinnych istot.

Tragiczny proces przyczynił się do zmiany prawa i uchwalenia w 1776 roku ustawy która zabraniała kary śmierci i zakazywała stosowania tortur na podejrzanych, oskarżonych, więźniach czy innych skazańcach.

  • Prasa odnotowała to wydarzenie w 1835 r. w gazecie “Przyjaciel Ludu”.  
  • Powstał również film “Diabli Nadali” produkcji tv Katowice. 
  • Spektakl”Pożegnanie z diabłem i czarownicą” ukazujący i upamiętniający tę sytuację.

Historia doruchowskich czarownic

Wikipedia o Doruchowie

Ostrzeszówinfo – artykuł o paleniu czarownic w Doruchowie

  • Odkrycia w Wieluniu

    Odkrycia w Wieluniu W środkowej części Polski badania archeologów co rusz dostarczają informacji o dokonaniu odkrycia w Wieluniu – miasto […]

  • Dworek w Olszowie

    Dworek w Olszowie z XIX w. Posiadłość ziemska na której stoi piękny staropolski dworek w Olszowie była własnością pana Witolda Daszkiewicza. […]

  • Dworzec kolejowy w Kępnie (PKP) Dworzec kolejowy w Kępnie. PKP

    Dworzec kolejowy w Kępnie Dworzec kolejowy w Kępnie

  • Pałac w Mikorzynie

    Pałac w Mikorzynie rodu Wężyków Pałac w Mikorzynie wybudowany został przez rodzinę Wężyków w 1786 roku. Park dworski przy pałacu […]