Bitwa pod Byczyną

Bitwa pod Byczyną

Bitwa pod Byczyną została stoczona 24 stycznia 1588 roku. Na polu walki na przeciw sobie stanęły wojska kandydata do korony Polski, arcyksięcia Maksymiliana III Habsburga oraz armia Polski pod dowództwem koronnego hetmana wielkiego, Jana Zamoyskiego.

Bitwa pod Byczyną

Powodem dla którego wojska austriackie zaatakowały zachodnią Polskę była chęć zdobycia tronu w Polsce po śmierci świetnego wodza Polski Stefana Batorego. Bitwa pod Byczyną zaczęła się we wczesnych godzinach porannych, tego poranka nad łąkami i polami unosiła się gęsta mgła ograniczająca widoczność praktycznie do zera. 
Siły wojsk Habsburga liczyły około 7000 zbrojnych, po drugiej stronie armia Polski stanęła do boju z 2300 żołnierzami piechoty oraz około 3500 zbrojnych ciężkiej husarskiej jazdy konnej.

bitwa-byczyna

Przebieg bitwy

Jan Zamoyski postanowił wykorzystać ograniczoną widoczność i rozkazał części zbrojnym zająć pozycję ze strony bocznej flanki wroga. Wojska Polskie zaczęły zachodzić z boku armię arcyksięcia Habsburskiego co mogło odciąć armii nieprzyjaciela jedyną drogę odwrotu do miasta Byczyny. Zanim doszło do ataku mgła rozrzedziła się, co pozwoliło Maksymilianowi zorientować się że wielki hetman postanowił okrążyć pozycję armii austriackiej częścią swoich sił zbrojnych.

Arcyksiąże Maksymilian Habsburg nie mając wielkiego pola do manewru wydał rozkaz do ataku swoim wojskom, lecz nie udało mu się wyjść z trudnej pozycji w jakiej znalazł się ze swoją armią.
Bitwa pod Byczyną rozstrzygnięta została w bardzo krótkim czasie. Polska armia rozbiła doszczętnie armię pretendenta do tronu Polskiego, któremu udało się zbiec i ukryć się za murami Byczyny.

Pościg za arcyksięciem i oblężenie miasta

W trakcie pościgu arcyksięcia do Byczyny jego armia przestawała opierać się Polakom prawie całkowicie. Siły armii broniącej Rzeczypospolitej doprowadziły do urządzenia wrogom krwawej rzezi na polach pod Byczyną.

Wojsko Polskie podeszło pod mury Byczyny, zaczęło ją oblegać. Polacy wykorzystali zostawione przez wojska austriackie działa armatnie kierując ich ogień na miasto które było trudną twierdzą do zdobycia. Chwilę przed szturmem na miasto piechoty z jazdą konną arcyksiąże rozkazał wywiesić na murach białe flagi oddając się do niewoli wielkiemu hetmanowi koronnemu Janowi Zamoyskiemu.

 

Wynik, straty i konsekwencje

Ponad połowa armii nieprzyjaciela zginęła z rąk obronnej armii Rzeczypospolitej, reszta sił austriackiego arcyksięcia trafiła do niewoli bądź została na polu bitwy pod Byczyną z ciężkimi ranami. Polskie siły straciły mniej niż tysiąc żołnierzy. Najważniejsze jednak znaczenie wygranej bitwy pod Byczyną było takie że tron Polski został obroniony, kraj został uratowany przed bezlitosnymi władcami z imperialnymi ambicjami.

  • Kościół w Olszowie

    Kościół w Olszowie   Kościół w Olszowie jest zabytkiem sakralnym architektury drewnianej. Data w której powstała pierwsza świątynia nie jest dokładnie znana. […]

  • Cmentarzysko z czasów B. Chrobrego

    Cmentarzysko z czasów Bolesława Chrobrego Cmentarzysko w Bodzi odkryte zostało przypadkowo. W 2009 roku w trakcie badań zleconych przez GDDKiA […]

  • Jadwiga Szembek

    hr. Jadwiga Szembek Hrabina Jadwiga Szembek urodzona w dniu 16-tego marca w roku 1883 w majątku Siemianice. Zaraz rozpoczęciu drugiej […]

  • Stefan Batory

    Stefan Batory Wielcy   Historia Polski    Stefan Batory (1533 -1586) pochodził z Węgier, urodzony w rodzinie magnackiej z węgierskiego Siedmiogrodu. Od […]